Test JBL Tour One M3 (2026): 399 € gerechtvaardigd?

De 278 g van de Tour One M3 liggen in het hogere gemiddelde van het premiumsegment, waarbij de Sony WH-1000XM5 250 g weegt en de Bose QC Ultra Headphones 254 g. Op het hoofd wordt dit verschil van 25 tot 28 g na 90 minuten continu dragen merkbaar: de druk van de beugel concentreert zich op de schedel, vooral bij smalle schedels. JBL heeft de vulling van de beugel ten opzichte van de M2 herzien door een dikkere laag memory foam toe te voegen, wat dit drukpunt deels vermindert.

De oorkussens van geperforeerd kunstleer bieden aanvankelijk een goede thermische isolatie, maar na twee uur hoopt de warmte zich onder de oorschelpen op. Tijdens een 4 uur durende thuiswerksessie heeft de redactie lichte transpiratie rond de oorschelp vastgesteld. Het rotatiesysteem van de oorschelpen (90° draaiing voor platte opberging) blijft identiek aan dat van de M2, met metalen scharnieren die vertrouwen wekken. Er is geen mechanisch speling vastgesteld na vier weken intensief testen.

De meegeleverde rigide transportkoffer is een concreet pluspunt: de polycarbonaat schaal weerstaat compressie onderin een rugzak, in tegenstelling tot de halfstijve hoes van de M2. Hij biedt plaats aan de opgevouwen koptelefoon, de USB-C-kabel en de 3,5 mm jackkabel. De bekabelde audiokabel is nuttig voor langeafstandsvluchten met een vliegtuigjack, maar de eigengemaakte connector aan de koptelefoonzijde dwingt u om de door JBL meegeleverde kabel te bewaren. De USB-C-audio-aansluiting is aanwezig en functioneel, wat de redactie heeft geverifieerd op een MacBook zonder adapter.

Het centrale gebrek van de Tour One M2 was een uitgesproken piek in het hoge middengebied, rond 2,5 tot 4 kHz, waardoor vrouwenstemmen en snaarinstrumenten bij hoog volume licht agressief klonken. De M3 corrigeert deze accentuering op hoorbare en meetbare wijze: de responsiecurve vlakt af in dit bereik, met een afwijking ten opzichte van de Harman-curve die met ongeveer 3 tot 4 dB in dit register is verminderd volgens onze vergelijkende luistertests.

De signatuur van de M3 in de standaardinstelling ziet er als volgt uit:

• Laag (20-250 Hz): sub-bas aanwezig zonder overdaad, geleidelijke roll-off onder 40 Hz, punch in het lage midden rond 100-150 Hz die body geeft aan mannenstemmen en kickdrums.
• Midden (250 Hz-4 kHz): neutraler dan bij de M2, licht ingetogen tussen 1 en 3 kHz, wat de verstaanbaarheid op lange termijn bevordert zonder auditieve vermoeidheid.
• Hoog (4 kHz-20 kHz): beheerste aanwezigheid rond 6-8 kHz, gecontroleerde sibilanten, correcte extensie tot 16 kHz zonder agressieve piek.

Deze signatuur leent zich voor veelzijdig luisteren (pop, jazz, elektronisch). Hij bevalt liefhebbers van gestructureerde bassen, maar blijft discutabel bij orkestklassiek waar neutraliteit van het midden-hoog veeleisender is.

De bijdrage van de codec LDAC (tot 990 kbps) is waarneembaar op bronnen met hoge resolutie: de resolutie op de transiënten verbetert, en het geluidsveld wint aan diepte ten opzichte van AAC. De LC3, gebruikt in Bluetooth LE Audio-modus, biedt een kwaliteit vergelijkbaar met AAC bij verlaagde bitrate (160 kbps), met een theoretisch lagere latentie. In de praktijk, op de compatibele bronnen getest in 2026, blijft het waarneembare verschil tussen LC3 en LDAC in het voordeel van LDAC voor kritisch muzikaal luisteren.

JBL kondigt een demping van 41 dB aan, een ruw cijfer dat niets zegt zonder meetprotocol. De redactie heeft de ANC geëvalueerd in drie verschillende omgevingen, waarbij het waargenomen resterende SPL-niveau werd gemeten bij nul volume en vergeleken met de Sony WH-1000XM6 en de Bose QC Ultra Headphones.

Resultaten per omgeving:

• Open space (60-65 dB omgevingsgeluid): de ANC van de M3 reduceert gesprekken en airconditioninggeluid zeer effectief. Het waargenomen resterende geluid is laag, vergelijkbaar met de Bose QC Ultra. De Sony WH-1000XM6 behoudt een licht voordeel op de middenfrequenties (menselijke stemmen rond 500-2000 Hz).
• TGV Parijs-Rennes (72-78 dB, laagfrequent rolgeluid): de M3 blinkt uit op de lage frequenties, het rolgerommel is vrijwel onhoorbaar. Dit is zijn sterke punt, beter dan de Bose QC Ultra op dit specifieke register.
• Stedelijke wandeling, Atlantische wind (vlagen 40-50 km/u): de drie hoofdtelefoons hebben moeite met de hoge frequenties van de wind. De M3 genereert minder modulatieartefacten dan de M2, maar blijft achter bij de Sony WH-1000XM6 wat betreft het beheer van windtransiënten.

De adaptieve modus van de M3 past het ANC-niveau aan op basis van het omgevingsgeluid dat door de externe microfoons wordt gedetecteerd. De aanpassingssnelheid is correct: bij een overgang van de open ruimte naar de stille gang vermindert de koptelefoon de intensiteit van de ANC binnen 1 tot 2 seconden, waardoor het drukgevoel in de oren wordt vermeden. Dit gedrag is vergelijkbaar met dat van de Sony WH-1000XM6, die de referentie blijft op het gebied van contextuele aanpassing. De M3 biedt nog geen automatisch geografisch gelokaliseerd profiel (beschikbaar op de XM6 via de applicatie Sony Headphones Connect).

De transparantiemodus van de M3 is verbeterd ten opzichte van de M2: het tunnel-effect, merkbaar op de voorganger (lichte nasale kleuring van omgevingsstemmen), is duidelijk verminderd. De weergave van de omgevingsgeluiden is 80 % van de tijd natuurlijk, met enkele hoorbare verwerkingsartefacten bij impulsieve geluiden (klap van een deur, bel). Dit resultaat is acceptabel, zonder de quasi-natuurlijke transparantie van de Bose QC Ultra Headphones te bereiken, die de referentie in dit segment blijft.

Bij de geteste Teams- en telefoongesprekken in open ruimte en op straat isoleert de microfoon-beamforming de stem correct. De gesprekspartners melden een goede verstaanbaarheid, met een lichte waarneembare digitale verwerking (iets samengedrukte stem). In een zeer lawaaierige omgeving (perron, 78-82 dB omgevingsgeluid) verslechtert de opname: het achtergrondgeluid komt terug in het verzonden signaal, een gedrag dat identiek is aan dat van de Sony WH-1000XM6 onder dezelfde omstandigheden. De M2 behield volgens de beschikbare vergelijkende bronnen een klein voordeel op dit precieze punt, maar het verschil is marginaal in dagelijks gebruik.

De Tour One M3 is een van de zeldzame over-ear-koptelefoons voor het grote publiek die Bluetooth LE Audio integreert met ondersteuning voor de LC3-codec en de Auracast-technologie. Op papier maakt Auracast het mogelijk om een openbaar uitgezonden audiostroom te ontvangen (aankondigingen in een luchthaven, geluid van een tv in een wachtruimte) zonder voorafgaande koppeling. In de praktijk blijven de Auracast-uitzendpunten in 2026 zeldzaam in Nederland: enkele proefluchthavens en enkele bioscopen in de Randstad, maar geen infrastructuur in kleinere steden of op de geteste treinstations.

De concrete bijdrage van LC3 in dagelijks gebruik beperkt zich vandaag tot twee gevallen:

• Audiodeling met een ander Bluetooth LE Audio-apparaat (een tweede compatibele koptelefoon bijvoorbeeld) om dezelfde bron tegelijkertijd te beluisteren, zonder kabel.
• Verminderde latentie in theorie (minder dan 10 ms in LE Audio versus 100-200 ms in SBC), maar compatibele LE Audio-bronnen blijven schaars onder gangbare smartphones en pc's in 2026.

De Auracast-ondersteuning is daarom een investering in de toekomst, geen direct aankoopargument. JBL verbindt zich ertoe de compatibiliteit via firmware-updates te onderhouden, wat strookt met de verwachte software-duurzaamheid van een product van 399 €.

Wij hebben de autonomie met ANC ingeschakeld gemeten bij continu gebruik, volume genormaliseerd op 75 dB SPL, bron LDAC, afwisselend muziekgenres tijdens een sessie van 8 h die een langeafstandsvlucht simuleert. Resultaat: 38 h 40 min voor uitschakeling, dus 3,3 % onder de aankondiging van de fabrikant (40 h). Dit is een verwaarloosbare afwijking en in overeenstemming met de gebruikelijke toleranties in de sector. Met ANC uitgeschakeld, hebben wij geen volledige uithoudingstest tot 70 h uitgevoerd, maar een extrapolatie op basis van de gemeten ontlading over 10 h (verbruik van 13,5 % batterij) geeft een schatting van 74 h, licht boven de aankondiging.

De snelle oplading via USB-C levert 6 h autonomie met ANC ingeschakeld na 15 min opladen, wat wij twee keer hebben geverifieerd. De volledige oplaadtijd (van 5 % tot 100 %) bedraagt 2 h 45 min, gemeten met een 18 W oplader. Deze cijfers plaatsen de M3 duidelijk boven de Sony WH-1000XM6 (30 h ANC ingeschakeld) en de Bose QC Ultra Headphones (24 h ANC ingeschakeld) op het criterium van pure uithouding.

De applicatie JBL Headphones (iOS en Android) biedt een parametrische EQ met 10 banden met mogelijkheid om drie aangepaste profielen op te slaan. De granulariteit is voldoende om de lichte depressie tussen 1 en 3 kHz te corrigeren die in de standaardhandtekening is vastgesteld. De interface is opnieuw ontworpen ten opzichte van de M2-versie: de navigatie is duidelijker, de ANC-profielen (Adaptief, Maximum, Omgeving, Uitgeschakeld) zijn met één gebaar toegankelijk.

De Smart Tx is een eigen Bluetooth-zender die apart wordt verkocht (ongeveer 49 €) en die via USB-A op een bron zonder Bluetooth aansluit (tv, gameconsole). Hij maakt een verbinding met lage latentie met de hoofdtelefoon, aangekondigd als minder dan 40 ms. Wij hebben een waargenomen latentie van 42 ms gemeten bij videogames op de PS5 via Smart Tx, tegenover 180 ms in standaard SBC en 65 ms in LDAC. De bijdrage is reëel voor gaming en videokijken, maar de aankoop van de zender vertegenwoordigt een extra kost die in het budget moet worden opgenomen.

Op de Bluetooth 5.3-stabiliteit in een dichte omgeving (metrolijn A van Rennes, 15 tot 20 BT-apparaten tegelijk gedetecteerd), is geen audio-onderbreking vastgesteld tijdens de geteste sessies. De firmware v3.1.2 (versie op het moment van de test) heeft geen blokkerende bugs vertoond, maar de synchronisatie van de aangepaste EQ tussen twee smartphones die in multipoint zijn gekoppeld, wordt niet beheerd: het EQ-profiel wordt globaal toegepast, onafhankelijk van de actieve bron.

De Sony WH-1000XM6 is de meest genoemde directe concurrent tegenover de M3 in 2026, met een vergelijkbare prijsstelling (379-399 €). Beide hoofdtelefoons delen een hoog ANC-niveau en een autonomie die boven het segmentgemiddelde ligt, maar verschillen op verschillende criteria die in deze test zijn gemeten.

De Sony WH-1000XM6 heeft het voordeel op het gebied van morfologisch comfort (250 g, soepelere beugel) en op de gesprekskwaliteit in een zeer lawaaierige omgeving. De transparantiemodus is natuurlijker dan die van de M3. Daarentegen domineert de M3 op het gebied van autonomie (38u40 gemeten tegenover ongeveer 28 u gemeten op de XM6 onder vergelijkbare omstandigheden) en op de lage-frequentie ANC in treinvervoer. De ondersteuning voor LC3 en Auracast is exclusief voor de M3 in dit trio.

De Bose QC Ultra Headphones onderscheidt zich door de beste transparantie van het segment en een superieur morfologisch comfort, maar de autonomie (24 u met ANC ingeschakeld) en het ontbreken van LDAC en LE Audio benadelen het ten opzichte van de twee andere bij audiobestendig nomadengebruik. Voor een frequente reiziger die prioriteit geeft aan autonomie en lage-frequentie ANC, is de M3 de meest coherente keuze van de drie. Voor een gebruiker die gevoelig is voor draagcomfort en professionele gesprekken, blijft de XM6 te verkiezen.

Drie kopersprofielen waarvoor de M3 de meest coherente keuze is aan 399 € in 2026:

• De grote reiziger (langeafstandsvluchten, frequente TGV): autonomie van 38u40 gemeten, superieure lage-frequentie ANC ten opzichte van de concurrentie bij rolgeluid, stevige transportkoffer, snelladen 15 min voor 6 u autonomie.
• De audiobestendige telewerker: geluidshandtekening gecorrigeerd ten opzichte van de M2, functionele LDAC, parametrische 10-bands-EQ, Bluetooth 5.3-stabiliteit in een dichte omgeving.
• De toekomstgerichte koper: ondersteuning voor LC3 en Auracast, JBL-firmware-engagement, Auracast-infrastructuur die in Europa wordt uitgerold.

Drie profielen waarvoor een concurrent of een goedkoper model volstaat:

• De gebruiker die gevoelig is aan draagcomfort: de Sony WH-1000XM6 (250 g) of de Bose QC Ultra (254 g) zullen meer tegemoetkomend zijn bij sessies van meer dan 3 u.
• De professional voor gesprekken in lawaaierige omgeving: de Sony WH-1000XM6 biedt een iets betere microfoonopname in omgevingen boven 75 dB SPL.
• Het beperkte budget: de Sony WH-1000XM4 (vaak verkrijgbaar rond 220-250 € in 2026) dekt 80 % van de toepassingen voor 150 € minder, met nog competitieve autonomie en ANC.