Test Edifier NeoBuds Plus 2026 : onze volledige beoordeling

De NeoBuds Plus volgen het klassieke in-ear-formaat met een korte steel, zonder stabilisatievleugel. Elke oordop weegt ongeveer 5,4 g, wat hen in het lage gemiddelde van het segment plaatst. De oplaadcase, compact en met magnetische scharnier, vertoont een formaat dat dicht bij de Nothing Ear (2) ligt zonder de slankheid van de Sony WF-1000XM5 te bereiken. De kunststofconstructie is verzorgd, met een licht korrelig mat oppervlak dat vingerafdrukken beperkt.

Edifier levert vier maten siliconen oordopjes (XS, S, M, L). De redactie heeft de M-dopjes tijdens alle testsessies gebruikt. Na een uur continu gebruik is de pasvorm bevredigend: het standaard in-ear-formaat zorgt voor een correct passief behoud, zonder overmatige druk op de gehoorgang. Na drie uur treedt lichte vermoeidheid op aan het kraakbeen van het oor, een veelvoorkomend fenomeen bij dit formaat en vergelijkbaar met wat men waarneemt bij de Technics EAH-AZ80.

De certificering IP54 dekt multidirectionele waterstralen en stof, zonder onderdompeling te garanderen. In de praktijk volstaat dit voor lichte Bretonse regen en sportieve sessies met matige transpiratie. Mute Zone heeft deze oordopjes getest onder aanhoudende motregen tijdens een kustwandeling zonder incident, wat de aangekondigde robuustheid in dit opzicht bevestigt.

De aanwezigheid van zowel LDAC (Sony-codec, maximaal debiet 990 kbps, bemonsteringsfrequentie tot 96 kHz/24 bits) als LHDC (Huawei-codec, vergelijkbaar theoretisch kwaliteitsprofiel) op één product is zeldzaam in deze prijsklasse. In de praktijk hangt de actieve codec af van de bron: een Android-smartphone met LDAC ingeschakeld in de ontwikkelaarsinstellingen schakelt automatisch over naar LDAC, terwijl een compatibele Huawei-telefoon LHDC gebruikt. De twee codecs zijn niet tegelijk actief.

De redactie heeft de LDAC-stabiliteit getest op 990 kbps en 660 kbps in mobiliteit (stedelijk wandelen, TGV). Bij 990 kbps treden micro-onderbrekingen op in zones met hoge Wi-Fi-dichtheid (station, drukke open ruimte), wat overeenkomt met het gebruikelijke gedrag van de codec op maximaal debiet. Bij 660 kbps blijft de verbinding stabiel op alle geteste trajecten, zonder waarneembare onderbreking. Mute Zone raadt aan de adaptieve LDAC-modus actief te laten in plaats van 990 kbps te forceren tijdens mobiliteit.

De waargenomen latentie in LDAC bedraagt ongeveer 80 tot 100 ms afhankelijk van de bron, wat competitief gamen uitsluit maar aanvaardbaar blijft voor video. In SBC daalt de latentie tot ongeveer 150 ms, zonder gedetecteerde dedicated gaming-modus in de app. Het multipoint-systeem op twee gelijktijdige bronnen (smartphone en pc) werkt, met automatische omschakeling bij een inkomend gesprek. Het hervatten van het afspelen op de secundaire bron na het gesprek vereist soms een handmatige actie, een tekort dat veel concurrenten in deze prijsklasse delen.

De hybride architectuur (dynamische driver van 10 mm voor de bassen en midden, gebalanceerde anker voor de hoge tonen) is een bewezen configuratie in het segment. De certificering Hi-Res Audio Wireless is afhankelijk van het gebruik van de LDAC- of LHDC-codec met een compatibele bron. De tests van de redactie zijn uitgevoerd in FLAC 24 bits/96 kHz via LDAC op 660 kbps met een Sony Xperia 1 VI.

Ten opzichte van de Harman 2019 in-ear-curve vertoont de signatuur van de NeoBuds Plus de volgende kenmerken :

• Sub-bass (20-60 Hz) : lichte roll-off, minder aanwezig dan de Harman-doelstelling, wat verschillende Reddit-gebruikers signaleren als een gebrek aan diepte in de extreem lage registers.
• Bassen (60-250 Hz) : licht teruggetrokken ten opzichte van de Harman-doelstelling, signatuur neutraler dan warm.
• Midden (250 Hz-2 kHz) : goed vertegenwoordigd, natuurlijke en leesbare stemmen, zonder overmatige kleuring.
• Hoge frequenties (2-8 kHz) : aanwezigheid licht geaccentueerd rond 5-6 kHz, wat vermoeiend kan zijn tijdens lange sessies met bronnen rijk aan sibilanten.
• Lucht (8-16 kHz) : correcte uitbreiding, gedetailleerde cimbalen zonder agressiviteit.

Vergeleken met de NeoBuds Pro 2 vertonen de NeoBuds Plus een nog discretere sub-bass, ten gunste van een betere leesbaarheid van de midden. De afstemming wordt door de gemeenschap als "safe" bestempeld, wat Mute Zone bevestigt : de signatuur is veelzijdig maar zal de liefhebbers van diepe bassen in hiphop of electro niet tevredenstellen.

De aankondiging van 48 dB ANC-demping vormt het belangrijkste marketingargument van de NeoBuds Plus. Dit cijfer komt, zoals bij vrijwel alle fabrikanten, overeen met een maximale demping op een specifieke frequentieband (meestal rond 100-200 Hz) en niet met een uniforme demping over het hele spectrum. De redactie heeft de ANC in drie verschillende contexten geëvalueerd.

In het openbaar vervoer (achtergrondgeluid gemeten op 72 dB in de TGV) is de ANC doeltreffend op de lage frequenties: het gebrom van de motor en de trillingen van de carrosserie worden zeer goed gedempt. De waargenomen demping op dit bereik is overtuigend en vergelijkbaar met wat de Sony WF-1000XM5 bieden (42 dB aangekondigd). Daarentegen komen stemmen en geluidsmededelingen (band 1-4 kHz) meer door, wat de structurele beperking is van elk hybride feedforward/feedback ANC-systeem in deze prijsklasse.

In een open kantoorruimte worden toetsenbordgeluiden en gesprekken op 2-3 meter gedeeltelijk gefilterd. De adaptieve ANC detecteert de omgevingswisseling tussen de open ruimte en de rustige gang correct, met een vloeiende overgang zonder noemenswaardige pompverschijnselen. In de langeafstandstrein (TGV Parijs-Rennes) is het resultaat het meest overtuigend: het rolgeluid en de lage frequenties in het interieur zijn vrijwel onhoorbaar. Een lichte restfluis blijft waarneembaar tijdens muzikale stiltes, met een amplitude die vergelijkbaar is met die van de Bose QuietComfort Earbuds II maar lager dan bij instapmodellen.

De transparantiemodus van de NeoBuds Plus geeft menselijke stemmen weer met een lichte maar waarneembare kleuring: een lichte versterking in de hogere middenfrequenties verleent de stemmen een enigszins nasaal karakter in vergelijking met direct luisteren zonder oortelefoons. Dit gebrek komt vaak voor bij modellen in deze prijsklasse. Stationsomroepen en straatgeluiden worden met een in de praktijk onmerkbare vertraging doorgegeven.

De omschakeling van ANC naar transparantie verloopt in minder dan 200 ms via de aanraakbediening, wat voldoende snel is voor reflexmatig gebruik. Een gesprek zonder de oortelefoons te verwijderen is mogelijk, maar de genoemde lichte kleuring maakt de uitwisseling minder natuurlijk dan met de AirPods Pro 2, waarvan de transparantiemodus de referentie in het segment blijft wat betreft getrouwe weergave. De redactie heeft deze modus getest tijdens gesprekken aan de kassa van een supermarkt en aan het loket van een station: de verstaanbaarheid is verzekerd, het gebruikscomfort ligt iets onder de Apple-referentie.

De NeoBuds Plus beschikken over een multi-microfoonsysteem met ruisonderdrukking aan de zendzijde. In een rustige binnenruimte is de door de gesprekspartners gerapporteerde verstaanbaarheid goed: de stem wordt met een correcte warmte en weinig compressie-artefacten opgevangen. Op straat bij circa 65 dB omgevingslawaai is de microfoonruisonderdrukking functioneel maar niet uitzonderlijk: de achtergrondruis wordt gedempt zonder volledig te verdwijnen en de stem blijft prioriteit houden.

In het vervoer (TGV, rolgeluid) verslechtert de opname verder: de gesprekspartners melden een resterende achtergrondruis en een lichte compressie van de stem. Het systeem lijkt geen geavanceerde directionele beamforming te bevatten, waardoor het achterblijft bij de Sony WF-1000XM5 op dit criterium.

Een punt dat in meerdere Amazon-recensies wordt genoemd, verdient bevestiging: de aanraakbedieningen van de oortelefoons laten niet toe om een oproep aan te nemen of te beëindigen via een configureerbare, toegewijde beweging in de app Edifier ConneX. Het beheer van oproepen verloopt via de smartphone, wat een reële beperking vormt in mobiliteit, met name wanneer de telefoon in de zak zit.

De redactie heeft de accuduur gemeten onder gecontroleerde omstandigheden: volume vastgezet op 70 %, codec LDAC op 660 kbps, bron FLAC 24 bits. Met ANC ingeschakeld hielden de oordopjes het 7 h 55 vol voordat ze uitschakelden, dus licht onder de aangekondigde 8 h maar binnen de aanvaardbare foutmarge. Zonder ANC bereikt de meting 10 h 40, wederom in lijn met de aankondiging van de fabrikant van 11 h.

De oplaadcase levert ongeveer drie volledige cycli, wat een totale accuduur oplevert van ongeveer 32 h ANC uit of 24 h ANC aan, case inbegrepen. Het opladen van de oordopjes van 0 tot 100 % duurt ongeveer 1 h 30 via USB-C. De case laadt op in 2 h 10 van 0 tot 100 %. Draadloos opladen is niet beschikbaar op dit model, wat een beperking is ten opzichte van sommige concurrenten.

Op het criterium accuduur met ANC ingeschakeld overtreffen de NeoBuds Plus (8 h aangekondigd, 7 h 55 gemeten) de Sony WF-1000XM5 (8 h aangekondigd, veldmetingen vaak rond 6 h 30 tot 7 h in LDAC + ANC) en plaatsen ze zich in hetzelfde bereik als de Bose QuietComfort Earbuds II (6 h ANC aan).

De toepassing Edifier ConneX is beschikbaar op Android en iOS. De redactie heeft deze getest op Android 14 en iOS 17 zonder crashes of ongewenste verbroken verbindingen gedurende de testduur. De beschikbare functies omvatten:

• Grafische 10-bands equalizer en enkele voorinstellingen (Klassiek, Rock, Pop, Vocaal).
• Selectie van de ANC-modus (sterk, adaptief, transparantie, uitgeschakeld).
• Beperkte aanpassing van de tactiele gebaren (afspelen/pauzeren, volgende track, activering van de spraakassistent).
• Weergave van het batterijniveau van de oordopjes en de case.
• Firmware-update rechtstreeks vanuit de toepassing.

Daarentegen ontbreken verschillende functies die bij concurrenten aanwezig zijn: geen pasvormtest voor de oordopjes (zoals de Sony Ear Fit Test), geen spatial audio, geen parametrische equalizer met controle over de centrale frequentie en de Q-factor. De toepassing is nuttig maar niet onmisbaar: de NeoBuds Plus functioneren volledig zonder deze, met een standaardgedrag in de adaptieve ANC-modus. De aanpassing van de gebaren is de voornaamste reden om ConneX te installeren.

In 2026 zijn de Edifier NeoBuds Plus verkrijgbaar rond 90 tot 100 euro afhankelijk van de verkopers. De Nothing Ear (2) bevinden zich in dezelfde prijsklasse (85 tot 100 euro), terwijl de Sony WF-1000XM5 tussen 200 en 230 euro liggen in de huidige prijs. De directe vergelijking op technische criteria moet daarom worden genuanceerd afhankelijk van het budget.

Tegenover de Sony WF-1000XM5 kunnen de NeoBuds Plus niet concurreren op microfoonkvaliteit, transparantiemodus noch het applicatie-ecosysteem. Daarentegen overtreffen ze de Sony op autonomie met ANC ingeschakeld en bieden ze een dubbele compatibiliteit LDAC + LHDC die bij Sony ontbreekt. Het prijsverschil (100 tot 130 euro) rechtvaardigt deze positionering : de NeoBuds Plus zijn de rationele keuze voor een gebruiker binnen een Android-ecosysteem, gevoelig voor ANC en autonomie, die niet wil investeren in de Sony-reeks.

Tegenover de Nothing Ear (2) is de vergelijking nauwer. De Nothing bieden de codec LC3 (Bluetooth LE Audio, in theorie compatibel met Auracast) en een spatial audio die afwezig is bij de NeoBuds Plus. Daarentegen tonen de NeoBuds Plus een diepere ANC en een superieure autonomie. Het kopersprofiel van de NeoBuds Plus is duidelijk dat van iemand die prioriteit geeft aan ANC en autonomie boven transparantie en geavanceerde softwarefuncties.