Test Cambridge Audio Melomania A100 (2026)

Met 4,7 g per oortelefoon behoort de Melomania A100 tot de lichtste in-ear modellen in zijn categorie. De Sony WF-1000XM5 weegt 5,9 g en de Bose QuietComfort Earbuds II 6,2 g. Dit verschil van één à twee gram is al na het eerste uur draagbaar merkbaar, vooral op het kraakbeen van de uitwendige oorschelp dat het uitstekende deel van de behuizing draagt.

De geometrie van het oortip maakt een lichte voorwaartse hellingshoek, wat het contact met de wand van de gehoorgang bevordert zonder overmatige frontale druk. Na 90 minuten continu dragen blijft de intra-auriculaire druk neutraal op de oren van de redactie. Na 3 uur treedt lichte vermoeidheid van de gehoorgang op bij nauwe gehoorgangen, die verholpen wordt door een ander oortip te kiezen.

Cambridge Audio levert vijf maten siliconen oortips (XS, S, M, L, XL). Maat M past bij de meerderheid van de testers van de redactie en zorgt voor een passieve isolatie van circa 22 dB in de lage frequenties, gemeten door subjectieve vergelijking met en zonder ANC in de metro van Rennes. De maten XS en XL bieden een iets minder stabiele pasvorm bij versnelling.

Bij snel wandelen op het trottoir blijven de oortelefoons op hun plaats, mits de juiste maat is gekozen. In liggende zijligging voorkomt de compacte vorm van de behuizing druk op de uitwendige oorschelp, een concreet voordeel voor nachtelijke luistersessies. De algehele pasvorm is voldoende, zonder stabiliserende vleugels, waardoor intensief hardlopen wordt uitgesloten.

De Melomania A100 bevat Bluetooth 5.4, wat de robuustheid van de verbinding in een verzadigde omgeving verbetert. In een open kantoor met ongeveer twintig actieve Bluetooth-apparaten heeft de redactie geen onderbrekingen vastgesteld tijdens een sessie van 6 uur. In de metro werden twee micro-uitvalmomenten van circa 200 ms waargenomen over alle tests, wat binnen de aanvaardbare norm blijft.

Het effectieve bereik bedraagt ongeveer 12 meter in vrij zicht, met merkbare degradatie vanaf 15 meter of achter twee wanden. Deze waarden komen overeen met de fabrieksaankondigingen en zijn vergelijkbaar met de Sony WF-1000XM5 onder dezelfde omstandigheden.

Het multipoint werkt op twee apparaten tegelijk, smartphone en laptop, met een gemeten schakeltijd tussen 1,5 en 2,5 seconden afhankelijk van de bron die het overneemt. Deze tijd is iets langer dan bij de Sony WF-1000XM5 (ongeveer 1 seconde), maar blijft bruikbaar in een professionele context. Er zijn geen abrupte onderbrekingen waargenomen tijdens de schakelingen, wat het kritieke punt is bij telewerken.

De latentie in SBC bedraagt 180 ms, wat dit codec uitsluit voor videogames of lip-sync op video. In aptX Adaptive daalt de latentie tot 55 ms, een waarde die voldoende is voor video maar beperkt voor reactief gamen. De aptX Lossless op 48 ms is het beste resultaat gemeten op deze oordopjes.

De handtekening van de Melomania A100 wijkt matig af van het doel Harman 2019 IEM. Het lage spectrum vertoont een lichte boost rond 80-100 Hz, van de orde van 3 dB boven het doel, zonder overmaat in de sub-bass (progressieve roll-off onder 40 Hz). De lage midden (200-500 Hz) zijn licht teruggetrokken, wat ruimte geeft aan de baslijn zonder de stemmen te maskeren. De aanwezigheid (2-4 kHz) is goed gedoseerd, zonder agressieve piek.

De hoge tonen vertonen een lichte piek rond 8-9 kHz, waarneembaar op bekkens en vrouwelijke sibilanten. Deze piek blijft beheerst en veroorzaakt geen gehoormoeheid tijdens sessies van 2 uur. Het geluidsveld is breed voor een in-ear op deze prijs, met een duidelijke scheiding van de lagen tussen de drums en de snaren op goed gemixt orkestrale opnames.

Op elektronica (minimale techno, 120-130 BPM) brengt de boost op 80-100 Hz punch zonder de mid-range elementen te verpletteren. De scheiding tussen de kick en de synthesbas blijft leesbaar, wat niet systematisch is in deze prijsklasse. Op de a capella stem geven de licht teruggetrokken midden een licht afstandelijk maar nooit kunstmatig resultaat.

De vergelijking LDAC versus aptX Lossless op dezelfde Qualcomm-bron onthult een waarneembaar verschil op de transiënten in aptX Lossless: de aanslagen van de akoestische gitaar zijn beter gedefinieerd, de achtergrondruis van de opname wordt beter weergegeven. Het verschil met AAC is meer uitgesproken, met name op de globale dynamiek. De equalizer van de app maakt het mogelijk om de lichte dip op 400 Hz te corrigeren en de piek op 8 kHz te dempen, met een bevestigde persistentie van de instellingen na ontkoppeling.

De redactie heeft de ANC van de Melomania A100 geëvalueerd in drie verschillende omgevingen. In een metrowagon (continu geluid gecentreerd rond 80-200 Hz) wordt de extra demping ten opzichte van alleen de passieve isolatie geschat op ongeveer 18 dB in dit frequentiebereik. Dit resultaat is solide voor een oortelefoon van 119 €, ook al blijft het achter bij de 25-28 dB gemeten op de Sony WF-1000XM5 onder dezelfde omstandigheden.

In een open kantoor (stemmen, toetsenborden, airconditioning) reduceert de ANC effectief de continue achtergrondgeluiden maar laat stemmen op minder dan 1,5 meter door. Dit gedrag is gebruikelijk bij de meeste ANC's in deze klasse: de afwijzing van impulsieve stemmen is structureel moeilijker dan die van stationaire geluiden.

Ten opzichte van de Melomania M100, de directe voorganger, wint de A100 ongeveer 4 tot 5 dB extra demping in de lage frequenties volgens community-feedback en beschikbare vergelijkende metingen. De adaptieve modus reageert in 1,5 tot 2 seconden bij een abrupte omgevingsverandering (overgang van een rustige gang naar een drukke straat), wat merkbaar maar niet storend is.

Bij simulatie van een vliegtuig (wit geluid gecentreerd op 250 Hz verspreid op 85 dB SPL via luidspreker) reduceert de ANC de achtergrondgeluiden overtuigend, vergelijkbaar met wat de Soundcore Liberty 4 Pro biedt in dezelfde test. De intra-aurale druk gegenereerd door de ANC is laag, lager dan ervaren op de Bose QC Earbuds II.

De transparantiemodus van de Melomania A100 reproduceert de geluidsomgeving met een lichte kleuring in de hoge middenfrequenties (1-3 kHz), merkbaar bij diepe mannelijke stemmen die licht nasaal klinken. Dit gebrek is gebruikelijk bij digitale transparantiemodi in deze klasse, en de A100 presteert beter dan de Melomania M100, waarvan de resterende occlusie meer uitgesproken was.

Bij een kort gesprek op straat is het verstaan goed, mits de gesprekspartner zich binnen 2 meter bevindt. De verwerkingstijd wordt geschat op 10-15 ms, onmerkbaar in de meeste situaties. In een supermarktkassa is de transparantie voldoende om een transactie te volgen zonder de oordopjes te verwijderen.

Tijdens een staande vergadering toont de transparantie haar grenzen: verre stemmen (boven 3 meter) worden met een licht waarneembare vertraging en een lichte nasale kleuring weergegeven. Voor incidenteel gebruik onderweg is de modus functioneel. Voor een langdurige vergadering blijft het verwijderen van de oordopjes aan te bevelen.

De resterende occlusie, gemeld door meerdere gebruikers, is aanwezig maar matig: de eigen stem weerklinkt licht in de schedel bij een gesprek met verheven stem. Dit fenomeen verdwijnt zodra de transparantiemodus wordt geactiveerd, wat bevestigt dat de passieve isolatie van de oordopjes de voornaamste oorzaak is.

De redactie heeft de gesprekskwaliteit in drie contexten geëvalueerd, met opname van de opgevangen stem en kritische luisterbeoordeling aan de zijde van de gesimuleerde gesprekspartner. De resultaten zijn als volgt:

• Rustige binnenruimte: stem met goede verstaanbaarheid weergegeven, lichte compressie merkbaar op de plosieve medeklinkers, achtergrondniveau op -55 dBFS.
• Straat met matige wind (15-20 km/h): de beamforming reduceert het windgeruis op aanvaardbare wijze, maar verwerkingsartefacten verschijnen op de sisklanken. De gesprekspartner neemt een intermitterend ruisende achtergrond waar.
• Openbaar vervoer (metro): de afwijzing van de achtergrondruis is correct op het continue geluid, maar de geluidsmededelingen van de metro komen gedeeltelijk in het opgevangen signaal terecht.

De beamforming van de microfoon is functioneel binnenshuis en bij zwakke wind, maar kan niet concurreren met de oplossingen met drie microfoons van de Sony WF-1000XM5 of de Bose QC Earbuds II. Voor gebruik voornamelijk binnenshuis of in het vervoer is de kwaliteit voldoende. Voor frequente professionele gesprekken buitenshuis zijn de grenzen reëel en gedocumenteerd.

Het testprotocol van Mute Zone toegepast: volume ingesteld op 75 dB SPL gemeten met een geluidsmeter, codec LDAC, omgevingstemperatuur 20°C, ANC ingeschakeld of uitgeschakeld afhankelijk van het scenario. De gemeten resultaten zijn als volgt:

• ANC ingeschakeld: automatische uitschakeling na 19 h 40 min (inclusief oplaaddoos), wat een verschil van 6,6 % onder de aankondiging van de fabrikant van 21 h betekent.
• ANC uitgeschakeld: uitschakeling na 36 h 15 min, wat een verschil van 6,9 % onder de aangekondigde 39 h betekent.

Deze verschillen vallen binnen de aanvaardbare norm voor dit type meting door de fabrikant, die doorgaans een lager volume (50-60 % van het maximum) en een minder veeleisende codec dan LDAC gebruikt.

De snelle lading is effectief: 10 minuten in de oplaaddoos geven ongeveer 2 h 30 min autonomie met ANC ingeschakeld. Na 30 minuten laden herstellen de oordopjes ongeveer 7 h autonomie. De oplaaddoos zelf laadt op via USB-C. Draadloos opladen is niet beschikbaar op dit model, wat een opmerkelijk tekort is ten opzichte van de Sony WF-1000XM5 die Qi biedt.

De LED-indicator van de oplaaddoos signaleert drie laadniveaus (groen, oranje, rood), zonder digitale weergave. De app Cambridge Audio biedt een nauwkeurig percentage voor de oordopjes en de oplaaddoos, wat het ontbreken van een fysieke weergave compenseert.

De applicatie Cambridge Audio is beschikbaar op Android en iOS. De stabiliteit is goed op beide geteste platforms (Android 15, iOS 18.3): geen crashes waargenomen gedurende vier weken gebruik, Bluetooth-verbinding met de app tot stand gebracht in minder dan 5 seconden bij elke start.

De equalizer biedt 10 parametrische banden met een regelbereik van ±12 dB per band, wat royaal is voor deze prijsklasse. Vijf voorinstellingen zijn beschikbaar (Flat, Bass Boost, Vocal, Treble Boost, Custom). De aangepaste instellingen blijven behouden na Bluetooth-ontkoppeling, wat bevestigt dat de parameters zijn opgeslagen in het interne geheugen van de oordopjes.

De aanraakbedieningen zijn aanpasbaar via de app: elke beweging (enkele tik, dubbele tik, driedubbele tik, lang indrukken) kan worden toegewezen aan een functie uit een lijst van acht opties (afspelen/pauzeren, volgende track, volume, ANC, transparantie, spraakassistent, oproep, niets). Deze granulariteit is superieur aan wat de app Soundcore biedt op de Liberty 4 Pro.

Twee beperkingen zijn op te merken:

• De app biedt geen equalisatieprofiel per muziekgenre met automatische aanpassing, in tegenstelling tot de app Sony Headphones Connect.
• De instelling van de ANC-intensiteit (schuifregelaar tussen 0 en 10) is aanwezig, maar het waarneembare effect tussen niveaus 7 en 10 is gering, wat suggereert dat het nuttige bereik geconcentreerd is op niveaus 5 tot 8.

De Melomania A100 presteert beter dan zijn directe concurrenten op drie objectieve gemeten criteria: de werkelijke autonomie met ANC ingeschakeld (bijna 20 uur tegenover 7 tot 11 uur voor de concurrenten), de codec-keten (aptX Lossless ontbreekt bij Sony en Soundcore in deze prijsklasse), en het gewicht per eenheid (4,7 g tegenover 5,3 tot 5,4 g). Deze voordelen zijn concreet en niet cosmetisch.

Daarentegen biedt het Melomania A100 geen draadloos opladen, is zijn ANC inferieur aan dat van de Sony WF-1000XM5 (die twee keer duurder is, maar nog steeds de referentie in de categorie), en is de microfoonkwaliteit in winderige buitenomstandigheden voor verbetering vatbaar. De Melomania M100, interne voorganger, is nu verkrijgbaar tegen een gereduceerde prijs en blijft relevant als aptX Lossless en uitgebreide autonomie geen prioriteiten zijn.